hydraulik.gda.pl

Wodne ogrzewanie podłogowe 


 Wodne ogrzewanie podłogowe jest jednym z najpopularniejszych systemów ogrzewania pomieszczeń. Polega na przepływie ciepła poprzez rury z wykorzystaniem wody.

 

Odbywa się to w następujący sposób

Najpierw centralne źródło ciepła takie jak pompa ciepła, kocioł gazowy czy olejowy ogrzewają wodę. Podgrzana woda trafia do rozdzielacza. Z tego miejsca rozprowadzana jest systemem rurek umieszczonych w podłodze. Ich początki i końce połączone są z rozdzielaczem. Ciepła woda krążąca w rurach oddaje ciepło do warstwy jastrychowej, dalej przez posadzkę i podłogę do otoczenia.

Ten system nazywany jest również niskotemperaturowym, ponieważ do jego działania wystarcza woda o temperaturze ok. 40°C (max. 50°C). Dzięki tak niskiej temperaturze, ogrzewanie podłogi jest dobrym rozwiązaniem w przypadku ogrzewania pompą ciepła, kotłem kondensacyjnym czy kolektorami słonecznymi. Ten sposób ogrzewania pozwala na optymalne połączenie wykorzystania paliwa i energii z niskimi kosztami ogrzewania domu.

Zalety wodnego ogrzewania podłogowego:

  • powszechne jest przekonanie, że wodne ogrzewanie podłogowe jest luksusem. Natomiast z analizy kosztów instalacji tego rodzaju ogrzewania wynika, że jest ono porównywalne z instalacją wszystkich elementów ogrzewania tradycyjnego.
  • elementy grzejne są niewidoczne czyli w całości ukryte pod warstwą wykończeniową podłogi,  a brak jakichkolwiek widocznych elementów grzejnych daje większe możliwości aranżacji wnętrz. Jest to ważne przy planowaniu efektownego zagospodarowania przestrzeni podokiennej, która w ogrzewaniu tradycyjnym zarezerwowana jest na grzejnik.
  • energooszczędność, ciepła podłoga podnosi komfort na tyle, że można obniżyć temperaturę powietrza w ogrzewanym pomieszczeniu nawet o 2°C, a to z kolei przynosi oszczędności w zużyciu energii, dochodzące nawet do 12% rocznie.
  • w ponieszczeniach ogrzewanych jestwysoki standard czystości,
  • nie unosi sie kurz- ogrzewanie podłogowe przekazuje większość ciepła przez promieniowanie. Dzięki temu nie powstaje ruch powietrza, taki jak przy ogrzewaniu konwekcyjnym (a, b). Niekorzystna cyrkulacja powietrza jest mniejsza również dzięki temu, że temperatura powierzchni grzewczej, czyli podłogi, jest bardzo niska i wynosi 22-26°C (tradycyjny grzejnik ma 60°C). Krążenie kurzu w powietrzu jest więc minimalne, nie następuje również przypiekanie kurzu, jak to może mieć miejsce w przypadku tradycyjnych grzejników. Dlatego ogrzewanie podłogowe jest polecane dla alergików.
  • można wykorzystaćdo chłodzenia pomieszczeńw lecie
  • ponadto podłoga wolno się rozgrzewa ale i wolno wychładza się, co jest korzystne przy współpracy z pompą ciepła
  • wodne ogrzewanie podłogowe grzeje wygodnie, bo dzięki niemu stopy są ciepłe, zaś głowa nieco chłodniejsza. Taka różnica temperatur między stopami i głową jest najbardziej komfortowa dla większości ludzi.
  • obecnie modne są posadzki z drewna i płytek, które wypierają wykładziny dywanowe. Właśnie do takich "zimnych" materiałów idealne jest wodne ogrzewanie podłogowe, bowiem zapewnia większy komfort użytkowania
  • dostarcza ciepła całej objętości pomieszczenia, więc nie występują różnice temperatur między ścianą z grzejnikiem a najbardziej odległymi od niej kątami, co redukuje także koszty ogrzewania
  • równie istotną zaletą jest równomierne oddawanie ciepła całą powierzchnią podłogi.Ma to szczególne znaczenie w pomieszczeniach o dużej powierzchni - pokojach dziennych i holach.
  • usuwa problem wylanej wody na podłodze w łazience. Dzięki ogrzewaniu podłogowemu woda odparowuje szybko, zaś podłoga szybko staje się ciepła i sucha.
  • dodatkowe oszczędności zapewniasystem sterowania temperaturą podłogi
  • wodne ogrzewanie podłogowe będzie także bardziej wydajną formą ogrzewania przy dużych otwartych przestrzeniach, salonach z dużymi oknami lub wysokim sufitem, antresolą lub klatką schodową, gdzie przy zastosowaniu wyłącznie tradycyjnych grzejników ciepłe powietrze szybko „ucieka do góry”.
  • Większa wilgotność

Dzięki niższej temperaturze powietrza w ogrzewanym pomieszczeniu, wyższa jest jego wilgotność względna, dzięki czemu lepsze jest samopoczucie osób przebywających w tym pomieszczeniu.

  • brak przeciągów

Gdzie stosować ogrzewanie podłogowe?

  • Podłogówkę można z powodzeniem stosowaćw każdym pomieszczeniu.
  • Nie tylko w salonie, holu czy łazience, ale także w sypialni.
  • Nie odczuwa się dyskomfortu śpiąc tuż nad ciepłą podłogą, zarówno na parterze, jak i piętrze.

Dlaczego ogrzewanie podłogowe sprzyja alergikom?

​​Z tego względu, że emisja ciepła przy tego typu ogrzewaniu odbywa się głównie przez promieniowanie (a nie jak w przypadku grzejników przez konwekcję czyli unoszenie).

Dzięi temu nie powoduje więc ruchów powietrza, a co za tym idzie ogranicza unoszenie się kurzu. Sucha podłoga nie daje też możliwości rozwoju grzybów i pleśni. Rozwiązanie to z pewnością będzie sprzyjać alergikom. Ważne jest też, że z pomieszczeń z ogrzewaniem podłogowym znikają grzejniki, na których lubi zbierać się kurz i brud. Nie wysusza ono też tak powietrza, jak grzejniki.

Sposoby montażu wodnego ogrzewania podłogowego

Można wyróżnić dwa sposoby montażu ogrzewania podłogowego  wodnego:

1.metodą „mokrą”, gdzie rury umieszczone są w tworzącej płytę grzejną wylewce jastrychowej (cementowej lub anhydrytowej).

2.metodą „suchą” - rury grzewcze, zamocowane na izolacji cieplnej, przykryte są płytami ze specjalnego suchego jastrychu.

Ponadto wybór metody układania zależy od konstrukcji budynku, materiałów, z jakich zbudowane są stropy i wykładziny podłogowe a także od przeznaczenia pomieszczeń i warunków zabudowy powierzchni podłogi.

 

Projekt instalacji wodnego ogrzewania podłogowego

Jak w przypadku każdej instalacji powinno się zacząć od przygotowania projektu instalacji.

Posłuży do wyceny i do prawidłowej pracy ogrzewania podłogowego. Ważnym elementem w procesie projektowania jest spisanie danych z projektu domu przy uwzględnieniu wszystkich wprowadzonych zmian, mających wpływ na energooszczędność budynku lub mieszkania.

Budowa wodnego ogrzewania podłogowego


System wodnego ogrzewania podłogowego zbudowany jest z:

  • rur grzewczych,
  • izolacji cieplnej, najczęściej twardego styropianu
  • izolacji przeciwwilgociowej, np. foli polietylenowej lub płyty systemowej
  • wylewki np.warstwy jastrychu rozprowadzającej ciepło,
  • elementów mocowań rur,
  • rozdzielacza z systemem regulacji,
  • materiałów dylatacyjnych i kompensujących rozszerzanie podłogi.

Z czego składa się izolacja cieplna?

Na materiał do izolacji cieplnej najczęściej stosowany jest styropian o gęstości 30 kg/m3, odpowiedniej grubości, lub składany z kilku warstw. W przypadku stosowania kilku warstw, płyty należy układać naprzemianlegle, tak aby łączenia płyt się nie pokrywały. Opór cieplny warstw izolacyjnych poniżej rur grzewczych powinien wynosić minimum 1,25 m2 K/W, a w zależności od położenia płyty grzewczej np. na podłoga na gruncie, należy go zwiększyć.

Co wykorzystuje się do izolacji przeciwwilgociowej?

Jako izolacji przeciwwilgociowej (jeśli nie stosujemy płyty systemowej) używa się folii

polietylenowej o grubości 0,18 – 0,2 mm dostarczanej najczęściej w rolkach o szerokości 1100 mm

z naniesioną siatką podziałki, zwykle co 50mm. Siatka ma ułatwić układanie rur grzejnych w odpowiednich odstępach. Folie należy układać na zakładkę minimum 100mm, a jej brzegi zgrzać.

Jakie stosować wylewki?

Wylewka, potocznie zwana jastrychem, to kolejny element grzejnika podłogowego. Przede wszystkim odpowiedzialna jest za równomierną dystrybucję ciepła. Przejmuje również wszelkie obciążenia mechaniczne i termiczne. Trzeba pamiętać, że warstwa ta podlega rozszerzalności termicznej i w związku z tym nie może być związana na stałe z elementami konstrukcyjnymi budynku.

Na etapie zalewania rur grzewczych jastrychem instalator powinien koniecznie nadzorować pracę betoniarzy, nie mogą oni ani uszkodzić rur grzewczych, ani zalać szczelin i listew dylatacyjnych.

Jak wykonać jastrych?

Do wylewki należy dodać specjalną domieszkę, dzięki której mieszanka jastrychowa będzie bardziej plastyczna, a po związaniu będzie miała lepsze właściwości zarówno w przewodzeniu ciepła, jak i w przenoszeniu obciążeń. Układanie posadzki można rozpocząć dopiero wtedy, gdy wylewka uzyska odpowiednią wytrzymałość. Aby beton mógł dobrze się związać, nie można dopuścić do nadmiernego wysychania jego powierzchni. Przez trzy tygodnie nie powinno się otwierać okien ani drzwi, natomiast w czasie upałów przykryć świeży jastrych folią. Po około 21 dniach konieczne jest tzw. wstępne wygrzanie jastrychu, dzięki któremu zostaną z niego usunięte resztki zalegającej głębiej wilgoci.

W tym celu należy uruchomić ogrzewanie utrzymując odpowiednią temperaturę wody w instalacji: ok. 25ºC przez pierwsze trzy dni i około 45ºC przez kolejne 5 dni.

Płyty jastrychu muszą być ułożone w formie podłogi pływającej umożliwiającej swobodne się przemieszczanie płyt we wszystkich kierunkach.

Jastrych z plastyfikatorem wylewamy bezpośrednio na ułożoną wężownicę z rur. Minimalna grubość warstwy takiej wylewki nad rurę musi wynosić 50mm. Istnieją inne gotowe fabrycznie mieszanki do ogrzewań podłogowych pozwalające na mniejszą grubość. Najczęściej są to anhydrytowe wylewki samopoziomujące.

Taśma brzegowa i dylatacyjna

Jednolita powierzchnia grzejna nie może przekroczyć 30 m2, przy boku o maksymalnej długości 6m. Przy większych powierzchniach należy stosować dylatację. Do mieszanki betonowej należy dodać plastyfikator polepszający właściwości plastyczne mieszanki. Po wykonaniu wylewki jastrych należy pielęgnować aż do czasu całkowitego związania po 28 dniach.

Bardzo ważne jest dylatowanie płyty grzewczej od wszystkich ścian i elementów stałych (np. słupy). Dookoła pomieszczenia należy ułożyć pasy z pianki polietylenowej grubości minimum 8 mm. Pas taśmy brzegowej (dylatacyjnej) powinien sięgać od poziomu konstrukcyjnego do wierzchniej warstwy okładziny podłogowej(przez wszystkie warstwy płyty grzewczej).

Jakie rury?


Rury grzewcze powinny być wykonane z materiału zapewniającego trwałość instalacji czyli z tworzyw sztucznych lub metali.

Mogą być wykonane:

  • ·z polietylenu sieciowanego (PE-X);
  • ·z polipropylenu (PP);
  • ·z polibutylenu (PB);
  • ·wielowarstwowe
  • ·z wkładką z aluminium (na przykład PE-X/Al/ PE-X).

Ponadto rury muszą byćodporne na korozję inieprzepuszczalne dla tlenu będącego główną przyczyną korozji stalowych elementów instalacji, na przykład kotłów. Muszą miećodpowiednie parametry wytrzymałościowe.

Rury grzewcze z tworzyw sztucznych pozwalają na stosunkowo łatwe kształtowanie. Ich elastyczność i mały promień zgięcia ograniczają niezbędną ilość kształtek. Stosowany do produkcji rur  np. polietylen usieciowiony sprawia, że są one wyjątkowo wytrzymałe i zapewniają stałe parametry pracy przy wysokich temperaturach przez 50 lat.

Rury wielowarstwowe powstałe z połączenia warstw polietylenu i aluminium. Pojawiły się jako odpowiedź na problem związany z wydłużalnością termiczną tworzyw sztucznych, która jest od kilku do kilkunastu razy większa niż rur metalowych i wymaga częstszej kompensacji wydłużeń przewodów grzejnych. Przy zastosowaniu połączenia tworzywa i aluminium otrzymujemy produkt, którego wydłużenie podobne jest do parametrów rury aluminiowej.

Do ogrzewania podłogowego używa się rur giętkich w zwojach, które umożliwiają ułożenie poszczególnych pętli grzewczych z jednego odcinka, bez połączeń w warstwie wylewki. Tylko taki sposób układania gwarantuje szczelność gotowej instalacji. Muszą być przystosowane do pracy w temperaturze do 70°C i ciśnienia do 0,3 MPa.

Do wykonania ogrzewania podłogowego stosuje się rury z tworzywa z barierą antydyfuzyjną, wielowarstwowe z wkładką aluminiową lub miedziane. Średnica przewodów używanych do ogrzewania podłogowego to 12, 14, 16, 17, 22 mm.

Jaką największą powierzchnię można ogrzewać?

Przy układaniu pętli należy pamiętać, aby pojedyncza pętla wykonana z rury o średnicy 16×2,0 mm była mniejsza od 120 m, a z rury 20×2,25 mm od 150 m. Najmniejszy dopuszczalny promień gięcia rury wynosi 5*d, gdzie d to średnica rury. Jeżeli powierzchnia posadzki przekracza 40 m2 to należy podzielić ją szczelinami dylatacyjnymi na płyty o bokach nie dłuższych niż 8 m. Szczeliny te muszą przebiegać od warstwy izolacyjnej, aż do podłogi.

 

Układanie rur w instalacji ogrzewania podłogowego

 

Rury ogrzewania podłogowego podłącza się do rozdzielaczy, czyli najczęściej mosiężnych belek z króćcami, na których są złącza odpowiednie dla danego systemu. Rozdzielacze są zawsze w parach – rozdzielacz zasilający i rozdzielacz powrotny. Pierwszym dopływa woda z kotła, drugim jest odprowadzana do niego po przepłynięciu przez rury. A więc jeden koniec każdej rury łączy się z rozdzielaczem zasilającym, drugi z rozdzielaczem powrotnym. Liczba króćców przyłączeniowych w każdym z nich musi odpowiadać liczbie pętli ogrzewania podłogowego.

Jak układa się rury w pętle grzewcze?

  • Sposób I - w formie wężownicy meandrowej

Pierwszy sposób umożliwia umieszczenie początkowego fragmentu wężownicy, o najwyższej temperaturze, w pobliżu ściany o największych stratach cieplnych

  • Sposób II - w formie wężownicy pętlowej (ślimakowej, spiralnej)

Wężownice pętlowe charakteryzują się regularnym rozkładem temperatury na całej swojej powierzchni.

Następnie rurę układa się zgodnie z projektem, stopniowo rozwijając ją z rolki i mocując do podłoża uchwytami wchodzącymi w skład zastosowanego systemu. Każda pętla powinna być wykonana z jednego odcinka rury, by uniknąć połączeń, na których potencjalnie może powstać przeciek.

Rury trzeba układać tak, by pojedynczy obieg nie był dłuższy niż 150 m, w przeciwnym razie straty ciśnienia w przewodzie będą zbyt duże. Ze względu na to, że temperatura wody obniża się wraz z odległością od kotła, rur nie można ułożyć w dowolny sposób. Najpopularniejsze jest ułożenie w postaci wężownicy meandrowej lub pętlowej. Po ułożeniu pętli rurę doprowadza się do rozdzielacza powrotnego, ucina i mocuje do króćca.

W domu jednorodzinnym zwykle na jedną kondygnację wystarczy para rozdzielaczy. Mocuje się je do ściany, możliwie centralnie w stosunku do pomieszczeń zogrzewaniem podłogowym. Do ich zabudowy służą specjalne szafki, które ze względów estetycznych najlepiej umieścić w przygotowanych wcześniej wnękach ściennych. Rozdzielacze należy połączyć ze źródłem ciepła, stosując przy tym niezbędną armaturę – zgodnie z projektem instalacji grzewczej.

Mocowanie rur do podłożą

Rury do ogrzewania podłogowego mocuje się do podłoża spinkami lub klipsami. Niektóre folie mają wtopione specjalne siatki umożliwiające solidne mocowanie rur. Wierzchnia warstwa takich folii ma nadruk zwany rastrem, ułatwiający ułożenie rur z zachowaniem odpowiednich odstępów. W innych systemach stosuje się oprócz klipsów szyny z wycięciami, przez które prowadzi się przewody.

Montaż ułatwia także zastosowaniestyropianu z gotowymi rowkami lubczopami (bez dodatkowejizolacji przeciwwilgociowej), między które wciska się rury grzejne. Nie wymagają one wówczas dodatkowego mocowania.

Rozwiązanie to, chociaż szybsze i łatwiejsze do wykonania, jest droższe niż, gdyby zastosować zwykłe płyty styropianowe i folię. Układając system ogrzewania podłogowego trzeba pamiętać, aby zachować minimalny dopuszczalny dla danych rur promień gięcia (zwykle większy od 5-10 d) oraz dopuszczalną dla nich długość prostych odcinków.

Po ułożeniu i zamocowaniu rury do podłoża, należy jej koniec przyłączyć do
rozdzielacza i przeprowadzić próbę szczelności. Ma ona na celu sprawdzenie, czy podczas transportu lub montażu nie nastąpiło uszkodzenie przewodu. Zwykle przeprowadza się ją przez 24 godziny przy ciśnieniu równym 1 MPa. Dopuszcza się spadek ciśnienia o 0,02 MPa. Jeśli wynik próby szczelności jest pomyślny, można przystąpić do kolejnego etapu prac.

Przygotowanie podłoża i właściwa izolacja


Podłoże, na którym układane będą przewody wodne musi być czyste i suche.Ponadto musi być wyrównane i idealnie poziome, bo jeśli układane na nim płyty izolacji termicznej nie będą do niego przylegały na całej powierzchni, może dochodzić do pękania kolejnej warstwy, czyli jastrychu, w którym będą zatopione rury. Zwykle prowadzi to także do pękania rur w miejscu załamania wylewki.


W pomieszczeniu powinny być już wykonane pozostałe instalacje (sanitarna i elektryczna).
Przed ułożeniem systemu rur, wykonuje się izolację cieplną podłoża. Na podłożach przylegających bezpośrednio do gruntu, konieczne jest wykonanie dodatkowej izolacji przeciwwilgociowej.  Jeżeli ogrzewanie montowane jest na podłodze nad pomieszczeniem ogrzewanym, warstwa izolacji powinna mieć grubość około 5 cm. Jeżeli podłoga znajduje się nad pomieszczeniem nieogrzewanym – 10 cm. Minimalna jej grubość na podłodze bezpośrednio stykającej się z gruntem to 10 cm.

Właściwie dobrana posadzka


Posadzka powinna być wykonana z materiału, który nie może stanowić oporu dla ciepła. W związku z tym, elementy te powinny mieć dobrą przewodność cieplną. Im większy opór warstwy posadzki, tym mniejsze oddawanie ciepła do pomieszczenia:

  • najczęściej kładzie sie płytki ceramiczne, ze względu na niski opór cieplny tego materiału. Terakotę stosuje się zwykle do wykończenia podłóg w łazienkach, kuchniach i przedpokojach – we wszystkich tych pomieszczeniach ogrzewanie podłogowe sprawdza się znakomicie
  • wiele osób z niechęcią patrzy na pomysł wyłożenia podłogi w salonie płytkami, wolałoby raczej bardziej naturalne w dotyku drewno, ale nie chce rezygnować z ogrzewania podłogowego. Na szczęście nie musi, bo ogrzewanie podłogowe może równie dobrze funkcjonować pod podłogą wyłożoną drewnem lub panelami.

Przy wyborze drewna ważne jest przestrzeganie zasad wykonania instalacji i   zastosowanie odpowiedniego gatunku drewna, jak i jego grubości.

  • posadzka z kamieni naturalnych czy syntetycznych, terakota.
  • podłogę można wykończyć też wykładziną dywanową lub z tworzywa sztucznego oraz laminowanymi panelami, ale muszą być one przeznaczone do układania na ogrzewaniu podłogowym.

UWAGA

Przed kupnem każdego materiału wykończeniowego powinno się sprawdzić u producenta, czy nadaje się on na ciepłą podłogę i jak będzie się spisywał.

Należy jednak zawczasu poinformować projektanta instalacji o materiale wykończeniowym podłóg, aby uwzględnił to w projekcie. Jeśli wykańczamy posadzkę drewnem, trzeba równomiernie rozłożyć elementy grzewcze pod podłogą (bez tzw. stref brzegowych). W ten sposób unikamy niekorzystnych dla materiału drewnianego różnic w temperaturze podłogi.

Ponadto wybieramy gatunki drewna o wysokim współczynniku przewodzenia ciepła i niskim współczynniku skurczu.

Najlepiej stosować gotowe deski warstwowe. Jeśli decydujemy się na drewno lite, to warstwa parkietu powinna być cienka.

Do ułożenia posadzki stosować należy kleje i lakiery przeznaczone do stosowania na ogrzewaniu podłogowym.

Warstwa ocieplenia pod ogrzewaniem podłogowym

Niezależnie od przyjętej metody, izolacja cieplna pod ruramiogrzewania podłogowego musi mieć taką grubość, aby były wyeliminowane straty ciepła w dół. Minimalny wymagany opór cieplny izolacji dla stropów nad pomieszczeniami ogrzewanymi wynosi R = 0,75 m2K/W, co odpowiada grubości izolacji ze styropianu ok. 3 cm. Dla izolacji na stropach nad pomieszczeniami nieogrzewanymi lub na gruncie  R = 1,25 m2K/W (grubość styropianu minimum 5 cm), a dla stropów mających kontakt z powietrzem zewnętrznym odpowiednio R = 2,00 m2K/W i ok. 8 cm styropianu.

Jeśli grubość płyt systemowych jest niewystarczająca, należy pod nimi ułożyć dodatkową warstwę izolacji. Są to minimalne wymagania zgodne z obowiązującą normą, jednak dla zapewnienia pełnejenergooszczędności domu podane grubości izolacji należałoby zwiększyć.

Wybranie centalnego żródła ciepła:

1.Konwencjonalne kotły grzewcze podgrzewają wodę do wyższej temperatury, więc żeby mogły zasilać instalację ogrzewania podłogowego, konieczne jest zastosowanie układu, który będzie ją obniżał (niektóre droższe modele kotłów gazowych mogą mieć taki układ wbudowany). Typowe rozwiązanie to tak zwanyukład mieszający z zaworem trójdrogowym z elektrycznym siłownikiem regulującym stopień zmieszania cieplejszej wody (zasilającej) z chłodniejszą (powrotną). Po jego zastosowaniu temperatura wody wychodzącej z kotła może być dużo wyższa niż dopuszczalna w ogrzewaniu podłogowym.

2.Kocioł na paliwo stałe, który podgrzewa wodę do temperatury blisko 100°C.
Trzeba tylko pamiętać, że nie może on być podłączony bezpośrednio do instalacji w systemie zamkniętym. Wobec tego zasilanie ogrzewania podłogowego przez kocioł na paliwo stałe musi się odbywać za pośrednictwem dodatkowego wymiennika ciepła.

3.Pompa ciepła -poleca się przede wszystkim do współpracy z instalacjami niskotemperaturowymi. Umożliwiają wykorzystanie niskotemperaturowych źródeł energii odnawialnej i odpadowej. Poprzez włączenie pomp ciepła do systemu energetycznego, zmniejszamy zużycie paliw pierwotnych oraz unikamy zanieczyszczania środowiska. Głównym źródłem ciepła w pompach ciepła jest darmowe ciepło: gruntu, zbiornika wodnego lub powietrza zewnętrznego.

Im niższa jest temperatura zasilania układu centralnego ogrzewania, tym wyższa będzie sprawność pompy ciepła, czyli współczynnika COP. Z tego względu najlepsze jest ogrzewanie płaszczyznowe - zwykle podłogowe. W większości sytuacji temperatura wody grzejnej nie przekracza tu 38-40°C. Pompa ciepła może także zasilać stalowe grzejniki płytowe czy aluminiowe członowe. Aby jednak taki układ pracował efektywnie, temperatura dopływającej do nich wody nie powinna przekraczać 50°C.

Kiedy instalacja wodnego ogrzewania podłogowego, nie jest jedynym systemem ogrzewania w domu


Wodne ogrzewanie podłogowe może współpracować ze wszystkimi źródłami energii: kotłami gazowymi, olejowymi, elektrycznymi, pompami ciepła, kolektorami słonecznymi.

Woda służąca do ogrzewania pochodzi z dodatkowych kotłów grzewczych lub węzłów cieplnych. Musi mieć ona temperaturę około 50 st. C. Temperatura wody zasilającej instalację powinna być zróżnicowana – ta zasilająca ogrzewanie podłogowe musi być chłodniejsza.

Wodne ogrzewanie podłogowe jest polecane przede wszystkim do ogrzewania budynków mających instalacje centralnego ogrzewania. System wodnego ogrzewania podłogowego składa się z dwóch obwodów grzewczych.


Jeśli pętla ogrzewania podłogowego jest tylko uzupełnieniem instalacji z grzejnikami, można to osiągnąć, stosując specjalne zawory, tak zwane
ograniczniki temperatury powrotu.
W przypadku kilku pętli bardziej opłacalne jest centralne przygotowywanie wody o niższej temperaturze za pomocą układu mieszającego. Są do tego potrzebne
zawór regulacyjny sterowany termostatem idodatkowa pompadziałająca niezależnie od pompy obiegowej wymuszającej przepływ wody przez kocioł.

W układzie mieszającym najczęściej stosuje się urządzenie nazywanezestawem mieszającym lubgrupą pompowo-mieszającą. Jest to fabrycznie przygotowany zestaw składający się zwykle z pompy, odpowietrznika, zaworu zwrotnego, mieszającego zaworu termostatycznego ze zdalnym czujnikiem i termometru. Jego zaletą są niewielkie rozmiary (w porównaniu z układem zmontowanym z kupowanych osobno elementów) oraz prosty montaż ograniczający się do podłączenia rozdzielaczy – zasilającego i powrotnego.

Sterowanie systemem wodnego ogrzewania podłogowego należy dobrze zaplanować.

Nowoczesne regulatory ogrzewania cechuje przejrzysty sposób informowania o podstawowych funkcjach, które realizuje system grzewczy. Do dyspozycji użytkowników pozostaje również możliwość zmiany parametrów pracy instalacji.

Sterowanie może pracować jako:

  • automatyczne ( tryb pracy podobny do bardziej lub mniej skomplikowanego termostatu)
  •  w trybie inteligentnym, gdzie system dzięki odpowiedniej analizie parametrów sterujących modyfikuje ustawienia, pozwalając tym samym na ekonomiczną i wydajną pracę. Rozwiązanie to umożliwia sterowanie ogrzewaniem w systemach ogrzewania podłogowego, zapewniając komfort i stabilność.
  1. sterowania pracą wodnego ogrzewania podłogowegosię:
  • układ regulacji pogodowej

Temperatura wody zasilającej instalację jest wtedy dostosowywana do temperatury na dworze mierzonej przez zewnętrzny czujnik. Dzięki temu wraz z jej zmianą od razu zmienia się temperatura wody krążącej w podłodze.

 Elementy systemu sterowania ogrzewaniem podłogowym:

1. TERMOSTAT

W prostych instalacjach wystarczy termostat.

Za pomocą termostatu, który jest zainstalowany w pomieszczeniu woda w instalacji jest podgrzewana do chwili, gdy na skutek wzrostu temperatury na zewnątrz wzrośnie temperatura w pomieszczeniu. Dopiero wtedy podłoga zaczyna stygnąć. Wówczas w pomieszczeniu może już być za gorąco, a to oznacza nieracjonalne gospodarowanie energią.

Termostaty dzielą się na:

  • standardowe, z manualną regulacją temperatury w zakresie 5-35ºC,
  • przeznaczone do miejsc użyteczności publicznej
  • specjalnie do pokoi dziecięcych z blokadą nastawy temperatury
  • z wyświetlaczem ciekłokrystalicznym z funkcją m.in. pomiaru temperatury podłogi, możliwością ograniczenia minimalnej i maksymalnej temperatury podłogi;

Ogrzewanie podłogowe powinno mieć dodatkowe zabezpieczenie w postaci niezależnego termostatu wyłączającego się po przekroczeniu maksymalnej temperatury dopuszczalnej dla instalacji. Temperatura nie może być wyższa niż 55°C.

2. REGULATOR

  1. Regulator

Istotną rolę odgrywa rozdzielacz, w którym na górnej belce zastosowanie znajdują przepływomierze odpowiedzialne za regulację przepływów. Na dolnej belce przewiduje się z kolei zawory termostatyczne do regulacji temperatury. Rozdzielacz i zestaw pompowo-mieszający są sterowane za pomocą listwy i regulatorów bezprzewodowych. Przy bezpośrednim kontrolowaniu pracy wodnego ogrzewania podłogowego zastosowanie znajdują regulatory.

Wybierając konkretny model zwraca się uwagę na funkcjonalność oraz maksymalny czas na jaki urządzenie można zaprogramować.Stąd też są uwzględniane chociażby regulatory dobowe. Urządzenia tego typu pozwalają na regulację temperatury w zakresie mieszczącym się pomiędzy 5ºC a 30ºC z dokładnością 0,5ºC. Zakres pomiaru temperatury wynosi 0ºC – 40ºC.

Warto również zwrócić uwagę na regulatory tygodniowe. Istotną zaletą urządzenia jest możliwość skorzystania z niezależnego programu dla każdego z siedmiu dni tygodnia. W niektórych modelach przewidziano komfortową i ekonomiczną temperaturę nastawy. Za pomocą kontrolki urządzenie informuje o rozładowaniu baterii. Regulator jest w stanie współpracować z czujnikiem zewnętrznym.

Najbardziej zaawansowane pozwalają na skorzystanie z czterech różnych programów dla każdego z dni tygodnia, co daje w sumie 28 różnych przedziałów i temperatur. Przydatne rozwiązanie stanowi optymalizowanie krzywej grzania. Tym sposobem minimalizuje się odchylenia od ustawionej temperatury. Interesującym rozwiązaniem jest tryb wakacyjny, dzięki czemu utrzymuje się nastawiona temperatura przez zaprogramowany czas.

Nowoczesne regulatory zapewniają komfort użytkowania podłogowego systemu grzewczego na każdym etapie jego pracy. Stąd też dopóki nie rozpocznie się nowy program sterownik utrzyma nastawioną temperaturę.

3. PILOT

Dzięki niemu jest możliwość kontroli temperatury w 6 strefach, alarm sygnalizujący błędy w komunikacji, możliwość wpływu na temperaturę ogrzewania podłogowego, jak i grzejnikowego.

Woda wykorzystywana do ogrzewania pomieszczeń ma niższą temperaturę niż w ogrzewaniu grzejnikami ściennymi. Konwencjonalne kotły podgrzewają ją o wiele bardziej, dlatego konieczne jest wykorzystanie układu obniżającego temperaturę wody. Najczęściej wykorzystuje się do tego układ mieszający.

W układach mieszanych właściwą temperaturę można uzyskać przez mieszanie wody powrotnej z zasilającąw zaworze trój- lubczterodrogowym sterowanym regulatorem pogodowym z czujką temperatury zewnętrznej.

Instalacja systemu sterowania

Jest bardzo prosta. Nie wymaga montażu w ścianach żadnych dodatkowych przewodów nie wymaga też kucia czy innej tego typu dewastacji. Wystarczy tylko zamontować regulator w skrzynce rozdzielacza, podłączyć zasilanie 230 V i podpiąć kable łączące regulator z siłownikami. Następny krok to jedynie uruchomienie systemu.

Jak działa?

System uruchamia się aktywując termostaty ścienne, zainstalowane w poszczególnych pomieszczeniach. Komunikacja bezprzewodowa odbywa się dwukierunkowo – centrala odbiera sygnały nie tylko z termostatu, ale też monitoruje, przy pomocy specjalnego systemu sprawdzającego, jego działanie. W przypadku wątpliwości, czy komunikacja radiowa działa prawidłowo, wystarczy uruchomić funkcję testu połączenia, a regulator sam zawiadamia o ewentualnych nieprawidłowościach. Obecność przeszkód fizycznych, takich ja grube mury czy duże, metalowe elementy konstrukcyjne może zakłócać pracę systemu. Jest na to jednak sposób – system trzeba wyposażyć w specjalne wzmacniacze sygnału, które pozwalają na zwiększenie jego zasięgu nawet do 120 m.

Funkcje sterowania ogrzewaniem podłogowym:

  • każde pomieszczenie może posiadać kilka różnych ustawianych temperatur, wybieranych w zalezności od pory dnia (noc, dzień, popołudnie ..itp),
  • możliwość autoamtycznej zmiany temperatury w pomieszczeniach po uzbrojeniu systemu alarmowego,
  • zmiana trybu pracy po wykryciu przez system otwarcia okna ( np. ogrzewanie w pomieszczeniu z otwartym oknem zostaje ograniczone)
  • ustawianie temperatur z dowolnego punktu na ziemi ( z poziomu komputera, smartfonu, pulpitu dotykowego itp..)
  • pełna wizualizacja temperatur w pomieszczeniach dostepan z dowplnego punktu na ziemi ( z poziomu komptera, smartfonu, pulpitu dotykowego itp..)

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Informacja dotycząca cookies


Czym są ciasteczka (pliki cookies)?

Ciasteczko jest plikiem alfanumerycznym (tekstowym), który jest zapisywany na komputerze użytkownika podczas odwiedzin naszej witryny (lub aktualizowany - w przypadku odwiedzin ponownych/kolejnych).

W jaki sposób wykorzystujemy cookies w naszym serwisie?

Nie gromadzimy ani nie przetwarzamy żadnych informacji pozwalających na bezpośrednią identyfikację danych osobowych. Pliki cookies są wykorzystywane w naszym serwisie do celów statystycznych (dotyczących statystyk odwiedzin naszej witryny) oraz w celu zapewnienia prawidłowego działania serwisu i dostarczenia bardziej dopasowanych treści.

Czy mogę wyłączyć obsługę Cookies?

Tak, możesz to zrobić w każdej chwili poprzez zmianę ustawień swojej przeglądarki w zakresie obsługi Cookies.

Jak wyłaczyć obsługę ciasteczek w poszczególnych przeglądarkach:

Google Chrome

Trzeba kliknąć na menu (w prawym górnym rogu), zakładka Ustawienia > Pokaż ustawienia zaawansowane. W sekcji „Prywatność” trzeba kliknąć przycisk Ustawienia treści. W sekcji „Pliki cookie” można zmienić następujące ustawienia plików cookie:

Internet Explorer

Z menu przeglądarki (prawy górny róg): Narzędzia > Opcje Internetowe > Prywatność, przycisk Witryny. Suwakiem ustawiamy poziom, zmianę zatwierdzamy przyciskiem OK.

Mozilla Firefox

Z menu przeglądarki: Narzędzia > Opcje > Prywatność. Uaktywnić pole Program Firefox: „będzie używał ustawień użytkownika”.
O ciasteczkach (cookies) decyduje zaznaczenie – bądź nie – pozycji Akceptuj ciasteczka.

Opera

Z menu przeglądarki: Narzędzie > Preferencje > Zaawansowane.
O ciasteczkach decyduje zaznaczenie – bądź nie – pozycji Ciasteczka.

Safari

W menu rozwijanym Safari trzeba wybrać Preferencje i kliknąć ikonę Bezpieczeństwo. Tu wybiera się poziom bezpieczeństwa w obszarze "Akceptuj pliki cookie”.



Wyłączenie lub blokada obsługi cookies może spowodować nieprawidłowe działanie naszej witryny. Jeśli Twoja przeglądarka akceptuje obsługę Cookies, oznacza to wyrażenie zgody na stosowanie cookies przez naszą witrynę.